باب در اينكه خدا دين را به كسى دهد كه او را دوست دارد ( 1 ) 1 - از عمر بن حنظله ، گويد : امام صادق ( ع ) به من فرمود : اى ابا صخر ، به راستى خدا دنيا را بدهد به كسى كه دوستش دارد يا دشمنش دارد و اين مذهب حق را جز به برگزيدهء خلقش ، شماها به خدا هم كيش من و هم كيش پدرانم ابراهيم و اسماعيل هستيد ، مقصودم از پدرانم : على بن الحسين و محمد بن على ( ع ) نيست و اگر چه اينان هم هم كيش آنانند . ( 2 ) 2 - از مالك بن اعين جهنى ، گفت : شنيدم امام باقر ( ع ) مىفرمود : اى مالك ، راستى كه خدا دنيا را به دوست و دشمن خود بدهد و دين خود را جز به دوست خود ندهد . ( 3 ) 3 - امام باقر ( ع ) فرمود : به راستى كه اين دنيا را خدا به خوب و بد مىدهد و ايمان را جز به برگزيدهء خلقش ندهد . ( 4 ) 4 - امام صادق ( ع ) فرمود :